Urzeczywistniają one automatycznie różne role porządkowe (np. podziękowanie za wulgaryzmy). Projekty te zwane są botami. Pozycjonowanie na wielu pokupnych kanałach dociera nieczęsto do sposobu przepychanek między skłóconymi telefonistami a okazicielami partii botów (tzw. botnetów), wskazywanych kampaniami opowymi. IRC znosi samych na dwie inne śmiesznostki – splity i laski. Split to czasowe zerwanie łączności między serwerami. Pałki a to spowolnienie pracy jednakowej sieci, jakie owocuje, że raporty delegowane poprzez odbiorców pojawią się u innych kontrahentów zaledwie po długim czasie zaś w nieprawidłowej sekwencji. Wszystkie te słabości kreują typ folkloru, zaś stali kontrahenci IRC-natomiast akceptują je albo nawet doceniają. Protokół i platformę IRC narzucił w 1988 roku Jarkko Oikarinen z Finlandii, w ramach swojej profesji doktorskiej o szansy postępowania teledyskusji za podporą Internetu. Oikarinen zważał to tylko za typ niezbyt dopieszczonego przypadka jednego z możliwych fortelów postępowania takiej polemiki.